" Z siatkarzami za pan brat"- opowiadanie

Rozdział 2

  Obudziłam się o 10.00 i nadal nie mogłam uwierzyć w to, że Winiarski jest moim wujkiem,ale ubrałam się i poszłam do kuchni. Śniadanie już na mnie czekało. Na talerzu leżała kanapka z serem i narysowaną z ketchapu buźką. Gdy kończyłam kanapkę do kuchni wszedł Michał.
 - Witaj, mam nadzieję,że kanapka smakowała.
 - I to jeszcze jak. Dziękuję.- odparłam.
  Winiarski usiadł obok mnie.
 - Winiar, powiedz mi, kto do Ciebie dzisiaj przychodzi, bo słyszałam Twoją wczorajszą rozmowę z Madzią.
 - Dowiesz się później. A teraz jakbyś mogła posprzątać dom. My z Magdą wrócimy przed 16, a mój gość powinien być o 16, a i wyskocz do sklepu po jakieś ciastka lub ciasto.
  Siatkarzowi nie mogłam odmówić. Gdy tylko wyszli zajęłam się sprzątaniem.
 Zanim się obejrzałam była 15.45. Usłyszałam dzwonek do drzwi. Byłam przekonana, że to Magda i Michaś wrócili,ale dlaczego nie wzięli klucza? Pobiegłam otworzyć, w drzwiach stał Michał Kubiak.
Zamurowało mnie i nie wiedziałam co powiedzieć.Zrobiłam się cała czerwona.
  - Dzień dobry! Czy jest Winiar?- zapytał.
  - Nie, ale za chwilę powinien być. Proszę niech pan wejdzie.- rzekłam, gdy odzyskałam mowę.
  - Aż tak staro wyglądam, żeby mówić mi Pan? Michał jestem.
  - A, ja Weronika. Miło mi.
 Po chwili wrócili gospodarze.
  - Dziku, czemu nie uprzedziłeś, że będziesz wcześnie?- zapytał wujek.
  - Madzia, chodź na chwilę.- powiedziałam.- Przez to wszystko nie zdążyłam kupić ciastek.
  - No to idź teraz. Pozwalam Ci.
  - Michał, chodź na chwilkę.- krzyknęłam.
Za parę sekund przyszedł Winiarski.
  - Czemu mi nie powiedziałeś, że to on będzie twoim gościem?
  - Bo byś uciekła, a poza tym to miała być niespodzianka.
  - Ale przez to wszystko znowu strzeliłam buraka.
  - Oj, nie marudź. Ja się przecież nie gniewałem.- kontynuował.
  - Ale to przecież Michał Kubiak! Nie chciałam się przed nim skompromitować.
   Zdenerwowana wzięłam portfel i pobiegłam do sklepu trzaskając drzwiami.